Kimi zaman susmaktadır yüreği, ya da susar görünmektedir..
Ayağında prangalar, beyninde koca kilit..
Çaresizdir belki,
Belki de beklemektedir zamanı, kimbilir !..
Sorarsan,
Bir yanardağ gibi, için için, patlamaya hazır…
Ve bir umuttur her zaman, nasır tutmuş ellerinde öfkenin
Ve daha çok insanca, daha çok kendinde, kullanımsız
“İnsan olmanın onurunu yitirmedikçe ve kahrolası saçmalıklarda tükenmedikçe” desem !!
O hep vardır içimizde,
O hep Bedrettin’tir
Doğumdan ölüme kadar Bedrettin…
Tıka basa doldurulmuş bir yokluktan, azaltılmış belki ama, özde çoğalan özgürlük gibi..
Kendinize yürümektesiniz adım adım, kendinizi bulmaktasınız çünkü…
Kaçırılmaması gereken bir buluşmadır…
Seni sen yapmaktadır çünkü, beni ben…
Adam gibi adam olmak için…
Bu nedenle
Mutlaka Bedrettin, mutlaka…
“Onursuz yaşam” ya da “Yaşamsız onur”…
Yarın için “huzurlanmak adına”,
başka olasılık yok çünkü..
Bu nedenle “Olduğu gibi” ile “olması gerektiği gibi “ arasında bir seçim yapacaksınız…
Ya insan gibi, yada “Meeeeeeeeee”
Kötünün iyisine fitlenmekten daha beter ne olabilir ki…
Bu nedenle mutlaka Bedrettin, mutlaka…
Kapıdan çıkarken belki ilk kez kendinizle elele….
Yanıt arıyorsanız eğer
Doğru adrestesiniz…
Turgut DARUGA / Gazeteci Yazar